W niedziele postanowiliśmy pojechać do Rethymnonu. Kupiliśmy bilety na autobus za całe 1,20 euro od sztuki w recepcji i poszliśmy na przystanek, który znajdował się naprzeciwko naszego hotelu.
Usłyszawszy wcześniej kilka plotek na temat fantazji i humorów tutejszych kierowców autobusów, zastanawialiśmy się jak długo przyjdzie nam czekać. Niespodziewanie autobus nadjechał po niecałych 10 minutach, i upewniwszy się czy jedzie w dobrym kierunku wsiedliśmy. Więcej…
Ostatniego dnia wieczorem, wyruszyliśmy na zakupy.
Wcale nie czułam, że jutro rano trzeba będzie wsiąść najpierw w autobus do Chani, a potem samolotem opuścić Kretę, która stała się dla mnie synonimem mojego osobistego raju. Kuba podzielał całkowicie moje odczucia, bo cały czas miał niewyraźną minę. Wszystko tutaj było takie jak wyobrażaliśmy sobie, lub jeszcze lepsze i piękniejsze. Polubiliśmy nawet wyjątkowo głośne cykady, których pojedyncze okazy siedziały czasem leniwie na naszym balkonie w hotelu. Tego wieczoru Kuba zaskoczył mnie podarowawszy mi pierścionek. Powiedział, że za każdym razem kiedy na niego spojrzę, zobaczę niebieskie morze i płowe wysokie góry Krety.
Więcej…
